پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۱۷۵

در خشک و ترِ طاعت ما چشم تری نیست

گر زاهدی خشک نه دامان تری نیست

آشفتگی طّرة او بی‌سببی نیست

گویا به پریشانی دل‌هاش سری نیست

عطری نفس‌ارای مشامست، مگر باز

بوی تو در آغوش نسیم سحری نیست؟

بی‌قوّتیم بال و پر ناوک آهست

تا ناله رسا نیست امید اثری نیست

این کیست که از دست غمش همچو تو فیّاض

هر جا که نظر می‌فکنم دربدری نیست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۷۷دوش بی او شمع بزم ما ز حد افزون گریست
  2. شمارهٔ ۱۷۸جز زلف تو ما را سر سودای دگر نیست
  3. شمارهٔ ۱۷۹عشق میدانی است کانجا غیر مردی کار نیست
  4. شمارهٔ ۱۸۰در شب غم همدمم جز آه بی‌تأثیر نیست
  5. شمارهٔ ۱۸۱حسن صورت از بتان چون طبع آتشناک نیست
  6. شمارهٔ ۱۸۲صید ما را تا ابد آزادی از دنبال نیست
  7. شمارهٔ ۱۸۳تلخ‌کامی‌های ما از گردش ایّام نیست
  8. شمارهٔ ۱۸۴دل که بی‌زخم تو باشد به جهان خرّم نیست
همه‌ی غزلیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.