پرش به محتوای اصلی
فتحعلی‌شاه فتحعلی‌شاه

غزلیات

شمارهٔ ۱۴۹

نعمت هر دو جهان را به تو سودا کردم

از خدا آن چه نبایست تمنا کردم

گشت سرمایه امید نجات دو جهان

ان چه در دایره عشق تو پیدا کردم

لطف فرمود به من در دو جهان ایزد پاک

جز وصال تو از او هر چه تمنا کردم

برقع از روی تو افتاد جمالت دیدم

خوش بهشتی که من امروز تماشا کردم

به نشد چاره دردم چه کنم درد دلم

عمر‌ها بر دل بیمار مداوا کردم

گر کشی ور بنوازی چه تفاوت دارد

زهر از دست تو با خویش گوارا کردم

ظلم‌های تو ز صد رفت به خاقان اما

همچو ایوب به درد تو مدارا کردم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۵۱از ستم روزگار تیر غمی خورده‌ام
  2. شمارهٔ ۱۵۲حلقه هر موی تو سلسله کهکشان
  3. شمارهٔ ۱۵۳وفا تا کی نمایی با رقیب ای بی‌وفای من
  4. شمارهٔ ۱۵۴هر کس که بدید لعلت ای جان
  5. شمارهٔ ۱۵۵بی‌تو تا کی خون فشاند چشم خون‌بار این چنین
  6. شمارهٔ ۱۵۶ماه شد شرمنده از رویت چه رخساری‌ست این
  7. شمارهٔ ۱۵۷به دلت جا نمی‌توان کردن
  8. شمارهٔ ۱۵۸بگیر آینه و خویشتن تماشا کن
همه‌ی غزلیات ←

فتحعلی‌شاه درباره‌ی فتحعلی‌شاه

فتحعلی‌شاه قاجار (۶ جمادی الاول ۱۱۸۶ ه‍.ق – ۱۹ جمادی‌الثانی ۱۲۵۰ ه‍.ق) دومین شاه ایران قاجاری بود که از ۱۷۹۷ تا ۱۸۳۴ میلادی حکومت کرد. فتحعلی‌شاه شیفته شعر و ادب بود و خود نیز با تخلص «خاقان» شعر می‌سرود. او از چهره‌های تأثیرگذار جنبش احیای ادب فارسی، موسوم به «بازگشت ادبی»، بود و شاعران و نویسندگان را از هر سو در درب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.