پرش به محتوای اصلی
فتحعلی‌شاه فتحعلی‌شاه

غزلیات

شمارهٔ ۱۵۶

ماه شد شرمنده از رویت چه رخساری‌ست این

طره سنبل دیده نرگس وه چه گلزار‌ی‌ست این

می‌برد از من دل و آنگاه دل را خون کند

خون شد از دستش دل من وه چه دلداری‌ست این

گفته بودی می‌دهم کام تو دادی کام غیر

جان من آخر چه گفتار و چه کرداری‌ست این

پیش رفتارت تذرو و کبک می‌باشد خجل

ای نگار خوش‌خرام من چه رفتاری‌ست این

هر زمان جانان به رنگی خاطرم را خوش کند

بنگر ای خاقان چه شوخ و شنگ عیاری‌ست این

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۵۸بگیر آینه و خویشتن تماشا کن
  2. شمارهٔ ۱۵۹پی قتلم دل کین‌پرورش بین
  3. شمارهٔ ۱۶۰بی‌داد و ظلم و جور و جفا و ستم ببین
  4. شمارهٔ ۱۶۱یک امشب با دل زارم به صد منت مدارا کن
  5. شمارهٔ ۱۶۲ملک دل‌ها چون از آن توست غم‌خواری بکن
  6. شمارهٔ ۱۶۳شنیدم من از بلبل گلستان
  7. شمارهٔ ۱۶۴اسیر چشم تو شد جان و دل فغان هردو
  8. شمارهٔ ۱۶۵ز جوش جهد تیر مژگان تو
همه‌ی غزلیات ←

فتحعلی‌شاه درباره‌ی فتحعلی‌شاه

فتحعلی‌شاه قاجار (۶ جمادی الاول ۱۱۸۶ ه‍.ق – ۱۹ جمادی‌الثانی ۱۲۵۰ ه‍.ق) دومین شاه ایران قاجاری بود که از ۱۷۹۷ تا ۱۸۳۴ میلادی حکومت کرد. فتحعلی‌شاه شیفته شعر و ادب بود و خود نیز با تخلص «خاقان» شعر می‌سرود. او از چهره‌های تأثیرگذار جنبش احیای ادب فارسی، موسوم به «بازگشت ادبی»، بود و شاعران و نویسندگان را از هر سو در درب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.