پرش به محتوای اصلی
فتحعلی‌شاه فتحعلی‌شاه

غزلیات

شمارهٔ ۱۵۳

وفا تا کی نمایی با رقیب ای بی‌وفای من

کنی بیگانگی با آشنا ناآشنای من

به پاداش وفا و مهربانی صد جفا کردی

جزای خیر بادت چون چنین دادی جزای من

چو از بدگویی من می‌شود آن تندخو خوش‌دل

سراسر دوستان را دشمن من کن خدای من

خوش آن روزی که در بزم وفای خود جفای تو

بگویم من برای تو بگویی تو برای من

فدایت باد چون من صد هزاران عاشق ار گویی

اسیر من که خاقان بود شد اکنون فدای من

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۵۵بی‌تو تا کی خون فشاند چشم خون‌بار این چنین
  2. شمارهٔ ۱۵۶ماه شد شرمنده از رویت چه رخساری‌ست این
  3. شمارهٔ ۱۵۷به دلت جا نمی‌توان کردن
  4. شمارهٔ ۱۵۸بگیر آینه و خویشتن تماشا کن
  5. شمارهٔ ۱۵۹پی قتلم دل کین‌پرورش بین
  6. شمارهٔ ۱۶۰بی‌داد و ظلم و جور و جفا و ستم ببین
  7. شمارهٔ ۱۶۱یک امشب با دل زارم به صد منت مدارا کن
  8. شمارهٔ ۱۶۲ملک دل‌ها چون از آن توست غم‌خواری بکن
همه‌ی غزلیات ←

فتحعلی‌شاه درباره‌ی فتحعلی‌شاه

فتحعلی‌شاه قاجار (۶ جمادی الاول ۱۱۸۶ ه‍.ق – ۱۹ جمادی‌الثانی ۱۲۵۰ ه‍.ق) دومین شاه ایران قاجاری بود که از ۱۷۹۷ تا ۱۸۳۴ میلادی حکومت کرد. فتحعلی‌شاه شیفته شعر و ادب بود و خود نیز با تخلص «خاقان» شعر می‌سرود. او از چهره‌های تأثیرگذار جنبش احیای ادب فارسی، موسوم به «بازگشت ادبی»، بود و شاعران و نویسندگان را از هر سو در درب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.