پرش به محتوای اصلی
امیرعلیشیر نوایی امیرعلیشیر نوایی

رباعیات

شمارهٔ ۲۵

ساقی نه ز آب تلخ کز آتش تیز

یکرطل گران سوی من آور برخیز

گر زانکه ز توبه ات شوم عذرانگیز

انداز به آستین و در حلقم ریز

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۷رفتی و بچشمم از تو تابست هنوز
  2. شمارهٔ ۲۸رفتی و دل از غمت فگارست هنوز
  3. شمارهٔ ۲۹یارم نشد آن بت پریوش هرگز
  4. شمارهٔ ۳۰دارم ز وجود خود پریشانی و بس
  5. شمارهٔ ۳۱دیدند یکی قلندر فقراندیش
  6. شمارهٔ ۳۲آنروی که اوج حسن شد جلوه گهش
  7. شمارهٔ ۳۳خواهی که بدت رو ندهد خوشخو باش
  8. شمارهٔ ۳۴هر چیز رسد ز اهل دوران مخروش
همه‌ی رباعیات ←

امیرعلیشیر نوایی درباره‌ی امیرعلیشیر نوایی

میرنظام‌الدین علی‌شیر نوایی (زادهٔ ۸۴۴ ه‍.ق در هرات - درگذشتهٔ ۹۰۶ ه‍.ق) شاعر، دانشمند و سیاستمدار برجسته روزگار فرمانروایی تیموریان و معاصر سلطان حسین بایقرا (۸۴۴ – ۹۱۱ ه‍.ق) بوده است. او مردی نیکوصفت و دانشمند و شاعر بوده اشعار بسیاری به دو زبان فارسی و جغتایی دارد؛ به همین جهت مشهور به «ذواللسانین» بود. تخلص او در...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.