پرش به محتوای اصلی
امیرعلیشیر نوایی امیرعلیشیر نوایی

رباعیات

شمارهٔ ۳۱

دیدند یکی قلندر فقراندیش

از منزل و خانمانش دوری شده کیش

گفتند که پیوسته کجایی درویش

گفتا که درون خرقه کهنه خویش

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۳خواهی که بدت رو ندهد خوشخو باش
  2. شمارهٔ ۳۴هر چیز رسد ز اهل دوران مخروش
  3. شمارهٔ ۳۵خواهی که به خاصگان حق گردی خاص
  4. شمارهٔ ۳۶خواهی که ترا رسد ز درویشان فیض
  5. شمارهٔ ۳۷ای دل تو مگر که مشک نابست آن خط
  6. شمارهٔ ۳۸ای از تو درون ناتوانم را حظ
  7. شمارهٔ ۳۹در روز جدایی غم دلسوز وداع
  8. شمارهٔ ۴۰تا شد بدرون آتش هجران واقع
همه‌ی رباعیات ←

امیرعلیشیر نوایی درباره‌ی امیرعلیشیر نوایی

میرنظام‌الدین علی‌شیر نوایی (زادهٔ ۸۴۴ ه‍.ق در هرات - درگذشتهٔ ۹۰۶ ه‍.ق) شاعر، دانشمند و سیاستمدار برجسته روزگار فرمانروایی تیموریان و معاصر سلطان حسین بایقرا (۸۴۴ – ۹۱۱ ه‍.ق) بوده است. او مردی نیکوصفت و دانشمند و شاعر بوده اشعار بسیاری به دو زبان فارسی و جغتایی دارد؛ به همین جهت مشهور به «ذواللسانین» بود. تخلص او در...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.