امیرعلیشیر نوایی
شمارهٔ ۳۸
ای از تو درون ناتوانم را حظ
وز حسن تو چشم خون فشانم را حظ
از قد خوشت روح روانم را حظ
وز لعل روان بخش تو جانم را حظ
امیرعلیشیر نوایی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۴۰تا شد بدرون آتش هجران واقع
- شمارهٔ ۴۱ای زاتش سودای تو داغم بر داغ
- شمارهٔ ۴۲ای قتل مرا کشیده مژگانت صف
- شمارهٔ ۴۳یاران چو کشند در بهاران می صاف
- شمارهٔ ۴۴مهلک بود ای رفیق ایام فراق
- شمارهٔ ۴۵تا ماند قضا بر سر من افسر عشق
- شمارهٔ ۴۶در دیر مغان مغبچگان چالاک
- شمارهٔ ۴۷ای ساقی شنگ ده می آتش رنگ
درباره‌ی امیرعلیشیر نوایی
میرنظام‌الدین علی‌شیر نوایی (زادهٔ ۸۴۴ ه.ق در هرات - درگذشتهٔ ۹۰۶ ه.ق) شاعر، دانشمند و سیاستمدار برجسته روزگار فرمانروایی تیموریان و معاصر سلطان حسین بایقرا (۸۴۴ – ۹۱۱ ه.ق) بوده است. او مردی نیکوصفت و دانشمند و شاعر بوده اشعار بسیاری به دو زبان فارسی و جغتایی دارد؛ به همین جهت مشهور به «ذواللسانین» بود. تخلص او در...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.