پرش به محتوای اصلی
امیرعلیشیر نوایی امیرعلیشیر نوایی

رباعیات

شمارهٔ ۴۲

ای قتل مرا کشیده مژگانت صف

هر تیری ازان جان مرا کرده هدف

جز آنکه دران ورطه شود عمر تلف

زان صف نتوان رفت برون هیچ طرف

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۴مهلک بود ای رفیق ایام فراق
  2. شمارهٔ ۴۵تا ماند قضا بر سر من افسر عشق
  3. شمارهٔ ۴۶در دیر مغان مغبچگان چالاک
  4. شمارهٔ ۴۷ای ساقی شنگ ده می آتش رنگ
  5. شمارهٔ ۴۸در آتش عشق جسم و جانم مه و سال
  6. شمارهٔ ۴۹سر رشته اهل زهد بگسل ای دل
  7. شمارهٔ ۵۰تا اندر دل تاب و توانی بودم
  8. شمارهٔ ۵۱ - تتبع اثیر اخسیکتیآگاه نگشتم که درین دیر کی‌ام
همه‌ی رباعیات ←

امیرعلیشیر نوایی درباره‌ی امیرعلیشیر نوایی

میرنظام‌الدین علی‌شیر نوایی (زادهٔ ۸۴۴ ه‍.ق در هرات - درگذشتهٔ ۹۰۶ ه‍.ق) شاعر، دانشمند و سیاستمدار برجسته روزگار فرمانروایی تیموریان و معاصر سلطان حسین بایقرا (۸۴۴ – ۹۱۱ ه‍.ق) بوده است. او مردی نیکوصفت و دانشمند و شاعر بوده اشعار بسیاری به دو زبان فارسی و جغتایی دارد؛ به همین جهت مشهور به «ذواللسانین» بود. تخلص او در...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.