پرش به محتوای اصلی
امیرعلیشیر نوایی امیرعلیشیر نوایی

رباعیات

شمارهٔ ۴۶

در دیر مغان مغبچگان چالاک

کردند مرا به باده مست و بی باک

مخموریم افکند چو بر خاک هلاک

وانگه نگرفتند به می خرقه چاک

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۸در آتش عشق جسم و جانم مه و سال
  2. شمارهٔ ۴۹سر رشته اهل زهد بگسل ای دل
  3. شمارهٔ ۵۰تا اندر دل تاب و توانی بودم
  4. شمارهٔ ۵۱ - تتبع اثیر اخسیکتیآگاه نگشتم که درین دیر کی‌ام
  5. شمارهٔ ۵۲از محنت عاشقی به جانم چه کنم؟
  6. شمارهٔ ۵۳گر زهر غمم کند هلاک ای ساقی
  7. شمارهٔ ۵۴در دیر گرت هواست نوشیدن می
  8. شمارهٔ ۵۵بر شوخی ازین عشوه گران ای ساقی
همه‌ی رباعیات ←

امیرعلیشیر نوایی درباره‌ی امیرعلیشیر نوایی

میرنظام‌الدین علی‌شیر نوایی (زادهٔ ۸۴۴ ه‍.ق در هرات - درگذشتهٔ ۹۰۶ ه‍.ق) شاعر، دانشمند و سیاستمدار برجسته روزگار فرمانروایی تیموریان و معاصر سلطان حسین بایقرا (۸۴۴ – ۹۱۱ ه‍.ق) بوده است. او مردی نیکوصفت و دانشمند و شاعر بوده اشعار بسیاری به دو زبان فارسی و جغتایی دارد؛ به همین جهت مشهور به «ذواللسانین» بود. تخلص او در...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.