پرش به محتوای اصلی
امیرعلیشیر نوایی امیرعلیشیر نوایی

رباعیات

شمارهٔ ۴۷

ای ساقی شنگ ده می آتش رنگ

کو آب کند اگر چکانیش بسنگ

افتاده گران سنگ غمم در دل تنگ

شاید سبکش کنم بدین حیله و رنگ

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۹سر رشته اهل زهد بگسل ای دل
  2. شمارهٔ ۵۰تا اندر دل تاب و توانی بودم
  3. شمارهٔ ۵۱ - تتبع اثیر اخسیکتیآگاه نگشتم که درین دیر کی‌ام
  4. شمارهٔ ۵۲از محنت عاشقی به جانم چه کنم؟
  5. شمارهٔ ۵۳گر زهر غمم کند هلاک ای ساقی
  6. شمارهٔ ۵۴در دیر گرت هواست نوشیدن می
  7. شمارهٔ ۵۵بر شوخی ازین عشوه گران ای ساقی
  8. شمارهٔ ۵۶در فصل خزان برگ رزان ای ساقی
همه‌ی رباعیات ←

امیرعلیشیر نوایی درباره‌ی امیرعلیشیر نوایی

میرنظام‌الدین علی‌شیر نوایی (زادهٔ ۸۴۴ ه‍.ق در هرات - درگذشتهٔ ۹۰۶ ه‍.ق) شاعر، دانشمند و سیاستمدار برجسته روزگار فرمانروایی تیموریان و معاصر سلطان حسین بایقرا (۸۴۴ – ۹۱۱ ه‍.ق) بوده است. او مردی نیکوصفت و دانشمند و شاعر بوده اشعار بسیاری به دو زبان فارسی و جغتایی دارد؛ به همین جهت مشهور به «ذواللسانین» بود. تخلص او در...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.