امیرعلیشیر نوایی
شمارهٔ ۳۷
ای دل تو مگر که مشک نابست آن خط
زآنرو که ز زنگ در حجابست آن خط
کز شام رقم بر آفتابست آن خط
نی نی غلطم نقش بر آبست آن خط
امیرعلیشیر نوایی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۳۹در روز جدایی غم دلسوز وداع
- شمارهٔ ۴۰تا شد بدرون آتش هجران واقع
- شمارهٔ ۴۱ای زاتش سودای تو داغم بر داغ
- شمارهٔ ۴۲ای قتل مرا کشیده مژگانت صف
- شمارهٔ ۴۳یاران چو کشند در بهاران می صاف
- شمارهٔ ۴۴مهلک بود ای رفیق ایام فراق
- شمارهٔ ۴۵تا ماند قضا بر سر من افسر عشق
- شمارهٔ ۴۶در دیر مغان مغبچگان چالاک
درباره‌ی امیرعلیشیر نوایی
میرنظام‌الدین علی‌شیر نوایی (زادهٔ ۸۴۴ ه.ق در هرات - درگذشتهٔ ۹۰۶ ه.ق) شاعر، دانشمند و سیاستمدار برجسته روزگار فرمانروایی تیموریان و معاصر سلطان حسین بایقرا (۸۴۴ – ۹۱۱ ه.ق) بوده است. او مردی نیکوصفت و دانشمند و شاعر بوده اشعار بسیاری به دو زبان فارسی و جغتایی دارد؛ به همین جهت مشهور به «ذواللسانین» بود. تخلص او در...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.