امیرعلیشیر نوایی
شمارهٔ ۴۰
تا شد بدرون آتش هجران واقع
وانگه ز برونم اشک غلطان واقع
شد سعی بدانچه بود امکان واقع
آن شعله بآب کشت نتوان واقع
امیرعلیشیر نوایی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۴۲ای قتل مرا کشیده مژگانت صف
- شمارهٔ ۴۳یاران چو کشند در بهاران می صاف
- شمارهٔ ۴۴مهلک بود ای رفیق ایام فراق
- شمارهٔ ۴۵تا ماند قضا بر سر من افسر عشق
- شمارهٔ ۴۶در دیر مغان مغبچگان چالاک
- شمارهٔ ۴۷ای ساقی شنگ ده می آتش رنگ
- شمارهٔ ۴۸در آتش عشق جسم و جانم مه و سال
- شمارهٔ ۴۹سر رشته اهل زهد بگسل ای دل
درباره‌ی امیرعلیشیر نوایی
میرنظام‌الدین علی‌شیر نوایی (زادهٔ ۸۴۴ ه.ق در هرات - درگذشتهٔ ۹۰۶ ه.ق) شاعر، دانشمند و سیاستمدار برجسته روزگار فرمانروایی تیموریان و معاصر سلطان حسین بایقرا (۸۴۴ – ۹۱۱ ه.ق) بوده است. او مردی نیکوصفت و دانشمند و شاعر بوده اشعار بسیاری به دو زبان فارسی و جغتایی دارد؛ به همین جهت مشهور به «ذواللسانین» بود. تخلص او در...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.