پرش به محتوای اصلی
امیرعلیشیر نوایی امیرعلیشیر نوایی

رباعیات

شمارهٔ ۲۴

جانا دستت یکدمم از دوش مبر

وز نکته دهان خودم از گوش مبر

رخ از رخ و گردنم ز آغوش مبر

از جسمم روح و از تنم هوش مبر

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۶ساقی بقدح می طربناک انداز
  2. شمارهٔ ۲۷رفتی و بچشمم از تو تابست هنوز
  3. شمارهٔ ۲۸رفتی و دل از غمت فگارست هنوز
  4. شمارهٔ ۲۹یارم نشد آن بت پریوش هرگز
  5. شمارهٔ ۳۰دارم ز وجود خود پریشانی و بس
  6. شمارهٔ ۳۱دیدند یکی قلندر فقراندیش
  7. شمارهٔ ۳۲آنروی که اوج حسن شد جلوه گهش
  8. شمارهٔ ۳۳خواهی که بدت رو ندهد خوشخو باش
همه‌ی رباعیات ←

امیرعلیشیر نوایی درباره‌ی امیرعلیشیر نوایی

میرنظام‌الدین علی‌شیر نوایی (زادهٔ ۸۴۴ ه‍.ق در هرات - درگذشتهٔ ۹۰۶ ه‍.ق) شاعر، دانشمند و سیاستمدار برجسته روزگار فرمانروایی تیموریان و معاصر سلطان حسین بایقرا (۸۴۴ – ۹۱۱ ه‍.ق) بوده است. او مردی نیکوصفت و دانشمند و شاعر بوده اشعار بسیاری به دو زبان فارسی و جغتایی دارد؛ به همین جهت مشهور به «ذواللسانین» بود. تخلص او در...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.