پرش به محتوای اصلی
امیرعلیشیر نوایی امیرعلیشیر نوایی

رباعیات

شمارهٔ ۲۳

آمد به چمن قافله باد بهار

از سنبل تر نافه چین بسته بتار

از غنچه که کرده بیضه نرگس اظهار

گویا که به چشمش از رمد هست غبار

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۵ساقی نه ز آب تلخ کز آتش تیز
  2. شمارهٔ ۲۶ساقی بقدح می طربناک انداز
  3. شمارهٔ ۲۷رفتی و بچشمم از تو تابست هنوز
  4. شمارهٔ ۲۸رفتی و دل از غمت فگارست هنوز
  5. شمارهٔ ۲۹یارم نشد آن بت پریوش هرگز
  6. شمارهٔ ۳۰دارم ز وجود خود پریشانی و بس
  7. شمارهٔ ۳۱دیدند یکی قلندر فقراندیش
  8. شمارهٔ ۳۲آنروی که اوج حسن شد جلوه گهش
همه‌ی رباعیات ←

امیرعلیشیر نوایی درباره‌ی امیرعلیشیر نوایی

میرنظام‌الدین علی‌شیر نوایی (زادهٔ ۸۴۴ ه‍.ق در هرات - درگذشتهٔ ۹۰۶ ه‍.ق) شاعر، دانشمند و سیاستمدار برجسته روزگار فرمانروایی تیموریان و معاصر سلطان حسین بایقرا (۸۴۴ – ۹۱۱ ه‍.ق) بوده است. او مردی نیکوصفت و دانشمند و شاعر بوده اشعار بسیاری به دو زبان فارسی و جغتایی دارد؛ به همین جهت مشهور به «ذواللسانین» بود. تخلص او در...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.