پرش به محتوای اصلی
امیرعلیشیر نوایی امیرعلیشیر نوایی

رباعیات

شمارهٔ ۱۸

ساقی به من غمزده پیش آر قدح

هر چند بود بزرگ بردار قدح

گر زانکه بود سپهر دوار قدح

در یک دو کشش کنم نگونسار قدح

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۰در عاشقی آن کس که مجرد باشد
  2. شمارهٔ ۲۱تو نامدی و مهر فلک جلوه نمود
  3. شمارهٔ ۲۲آمد به من خسته ز دلبر کاغذ
  4. شمارهٔ ۲۳آمد به چمن قافله باد بهار
  5. شمارهٔ ۲۴جانا دستت یکدمم از دوش مبر
  6. شمارهٔ ۲۵ساقی نه ز آب تلخ کز آتش تیز
  7. شمارهٔ ۲۶ساقی بقدح می طربناک انداز
  8. شمارهٔ ۲۷رفتی و بچشمم از تو تابست هنوز
همه‌ی رباعیات ←

امیرعلیشیر نوایی درباره‌ی امیرعلیشیر نوایی

میرنظام‌الدین علی‌شیر نوایی (زادهٔ ۸۴۴ ه‍.ق در هرات - درگذشتهٔ ۹۰۶ ه‍.ق) شاعر، دانشمند و سیاستمدار برجسته روزگار فرمانروایی تیموریان و معاصر سلطان حسین بایقرا (۸۴۴ – ۹۱۱ ه‍.ق) بوده است. او مردی نیکوصفت و دانشمند و شاعر بوده اشعار بسیاری به دو زبان فارسی و جغتایی دارد؛ به همین جهت مشهور به «ذواللسانین» بود. تخلص او در...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.