پرش به محتوای اصلی
امیرعلیشیر نوایی امیرعلیشیر نوایی

رباعیات

شمارهٔ ۱۹

در عشق مباش پیش رندان گستاخ

چون بنده بود به نزد سلطان گستاخ

از دوست چو وصل یافت نتوان گستاخ

عاقل به ادب باشد و نادان گستاخ

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۱تو نامدی و مهر فلک جلوه نمود
  2. شمارهٔ ۲۲آمد به من خسته ز دلبر کاغذ
  3. شمارهٔ ۲۳آمد به چمن قافله باد بهار
  4. شمارهٔ ۲۴جانا دستت یکدمم از دوش مبر
  5. شمارهٔ ۲۵ساقی نه ز آب تلخ کز آتش تیز
  6. شمارهٔ ۲۶ساقی بقدح می طربناک انداز
  7. شمارهٔ ۲۷رفتی و بچشمم از تو تابست هنوز
  8. شمارهٔ ۲۸رفتی و دل از غمت فگارست هنوز
همه‌ی رباعیات ←

امیرعلیشیر نوایی درباره‌ی امیرعلیشیر نوایی

میرنظام‌الدین علی‌شیر نوایی (زادهٔ ۸۴۴ ه‍.ق در هرات - درگذشتهٔ ۹۰۶ ه‍.ق) شاعر، دانشمند و سیاستمدار برجسته روزگار فرمانروایی تیموریان و معاصر سلطان حسین بایقرا (۸۴۴ – ۹۱۱ ه‍.ق) بوده است. او مردی نیکوصفت و دانشمند و شاعر بوده اشعار بسیاری به دو زبان فارسی و جغتایی دارد؛ به همین جهت مشهور به «ذواللسانین» بود. تخلص او در...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.