پرش به محتوای اصلی
امیرعلیشیر نوایی امیرعلیشیر نوایی

غزلیات

شمارهٔ ۲۲۸ - تتبع خواجه

بهاران گر به گلشن طرح جام و ساغر اندازیم

بیا این سقف بشکافیم و طرح نو در اندازیم

سیاهی گرانمایه غم که سازد وقت ما تیره

به یک برق شعاع جام بنیادش بر اندازیم

ز رعنایان دو رنگی تا بکی دیدن درین بستان

یکی ما هم شراب لعل در جام زر اندازیم

بیارائیم بر طرف گلستان بزم شاهانه

ز مستی شور و غوغا در رواق اخضر اندازیم

به رقص آریم هر سو شاهدان شوخ را وانگه

به دستان مطربان را نیز در یکدیگر اندازیم

گه مستی شهان گر پا نهند از حد خود بیرون

فریدونرا سراندازیم و جم را افسر اندازیم

بنه زانو که می نوشیم و از ترکان یغمایی

تماشای عجب در اهل این نه منظر اندازیم

بدین آئین قدح نوشان و پاکوبان و سرمستان

به رندان خویش را سوی خرابات اندر اندازیم

شبی هر کس که چون فانی بدین سان مست خواب افتد

سزد جام صبوحش گر به صبح محشر اندازیم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۳۰ - تتبع خواجهمستم آنسان که گر از دیر مغان برخیزم
  2. شمارهٔ ۲۳۱ - تتبع خواجهنبینم سوی او گرچه به رویش آرزومندم
  3. شمارهٔ ۲۳۲ - تتبع شیخبه دو چشم یار اسیرم که همی زنند تیرم
  4. شمارهٔ ۲۳۳باز در دیر بتی عشوه‌نما می‌بینم
  5. شمارهٔ ۲۳۴ - تتبع خواجهما به میخانه پی دفع گناه آمده‌ایم
  6. شمارهٔ ۲۳۵ - مخترعای کافر بد مست که بردی دل و دین هم
  7. شمارهٔ ۲۳۶ - تتبع خواجهنیست دل اینکه منِ زارِ بلاکش دارم
  8. شمارهٔ ۲۳۷ - تتبع شیخ کمالگفت راهم را بروب آن سیمبر گفتم به چشم
همه‌ی غزلیات ←

امیرعلیشیر نوایی درباره‌ی امیرعلیشیر نوایی

میرنظام‌الدین علی‌شیر نوایی (زادهٔ ۸۴۴ ه‍.ق در هرات - درگذشتهٔ ۹۰۶ ه‍.ق) شاعر، دانشمند و سیاستمدار برجسته روزگار فرمانروایی تیموریان و معاصر سلطان حسین بایقرا (۸۴۴ – ۹۱۱ ه‍.ق) بوده است. او مردی نیکوصفت و دانشمند و شاعر بوده اشعار بسیاری به دو زبان فارسی و جغتایی دارد؛ به همین جهت مشهور به «ذواللسانین» بود. تخلص او در...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.