پرش به محتوای اصلی
عمادی شهریاری عمادی شهریاری

ملحقات

شمارهٔ ۸

چون جان را درد هجران می‌بگیرد

در مجروحم از جان می‌بگیرد

ز دردش طرفه‌تر دردی ندیدم

که بر دل راه درمان می‌بگیرد

ربودم بوسه‌ای دادم دلی را

هنوزم غم به تاوان می‌بگیرد

ادامه‌ی ملحقات

  1. شمارهٔ ۱۰بازم رهان ز عشوه بسیار چون مرا
  2. شمارهٔ ۱۱آه نیارم زدن گر چه دلم خون شود
  3. شمارهٔ ۱۲بهار عمر چو روز جوانی است
  4. شمارهٔ ۱۳ای رای تو سپهر تدبیر
  5. شمارهٔ ۱۴گمرهان میان شاهرهیم
  6. شمارهٔ ۱۵غمزه تو سبزه آهوی جان
  7. شمارهٔ ۱۶ناصر السنه پهلوان سخن
  8. شمارهٔ ۱۷ای بقعه فرخ همایون
همه‌ی ملحقات ←

عمادی شهریاری درباره‌ی عمادی شهریاری

عمادالدین عمادی شهریاری (متوفای ۵۷۳ق)، متخلص به سلطانی و شهریاری، شاعر پارسی‌گوی و مدیحه‌سرای قرن پنجم و ششم است. برخی او را فرزند مختاری غزنوی دانسته‌اند. نام اصلی و تاریخ تولد وی معلوم نیست. و تنها می‌توان گفت در اواخر قرن پنجم به دنیا آمده است. کسانی که به شرح زندگانی او پرداخته‌اند، اغلب از وی با عنوان عمادی یاد کر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.