عمادی شهریاری
شمارهٔ ۸
چون جان را درد هجران میبگیرد
در مجروحم از جان میبگیرد
ز دردش طرفهتر دردی ندیدم
که بر دل راه درمان میبگیرد
ربودم بوسهای دادم دلی را
هنوزم غم به تاوان میبگیرد
عمادی شهریاری
چون جان را درد هجران میبگیرد
در مجروحم از جان میبگیرد
ز دردش طرفهتر دردی ندیدم
که بر دل راه درمان میبگیرد
ربودم بوسهای دادم دلی را
هنوزم غم به تاوان میبگیرد
دربارهی عمادی شهریاریعمادالدین عمادی شهریاری (متوفای ۵۷۳ق)، متخلص به سلطانی و شهریاری، شاعر پارسیگوی و مدیحهسرای قرن پنجم و ششم است. برخی او را فرزند مختاری غزنوی دانستهاند. نام اصلی و تاریخ تولد وی معلوم نیست. و تنها میتوان گفت در اواخر قرن پنجم به دنیا آمده است. کسانی که به شرح زندگانی او پرداختهاند، اغلب از وی با عنوان عمادی یاد کر...
زندگینامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.