پرش به محتوای اصلی
عمادی شهریاری عمادی شهریاری

ملحقات

شمارهٔ ۱۳

ای رای تو سپهر تدبیر

صورتگر آفتاب تقدیر

زان همچو کمان شده است گردون

تا با تو کند زمانه چون تیر

در بزم دل تو مطربانند

با برت عقل و چنگ تدبیر

دانی که چه خواستم به این رمز

محتاج نه‌ای به شرح و تفسیر

ادامه‌ی ملحقات

  1. شمارهٔ ۱۵غمزه تو سبزه آهوی جان
  2. شمارهٔ ۱۶ناصر السنه پهلوان سخن
  3. شمارهٔ ۱۷ای بقعه فرخ همایون
  4. شمارهٔ ۱۸چو روز عشرت لعل است روز عیش خوش است
  5. شمارهٔ ۱۹زلف تو دام دل است و عاشق او دل
  6. شمارهٔ ۲۰ای چو من صدهزار بی‌چاره
  7. شمارهٔ ۲۱زیر شاخ رضا برآمده‌ای
  8. شمارهٔ ۲۲غمگین دلم ز داغ جفا ریش کرده‌ای
همه‌ی ملحقات ←

عمادی شهریاری درباره‌ی عمادی شهریاری

عمادالدین عمادی شهریاری (متوفای ۵۷۳ق)، متخلص به سلطانی و شهریاری، شاعر پارسی‌گوی و مدیحه‌سرای قرن پنجم و ششم است. برخی او را فرزند مختاری غزنوی دانسته‌اند. نام اصلی و تاریخ تولد وی معلوم نیست. و تنها می‌توان گفت در اواخر قرن پنجم به دنیا آمده است. کسانی که به شرح زندگانی او پرداخته‌اند، اغلب از وی با عنوان عمادی یاد کر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.