عمادی شهریاری
ای چو من صدهزار بی‌چاره
در بیابان عشقت آواره
غم هر یک ز عشق صد گونه
دل هر یک ز غم به صد پاره
دردشان را جمال تو درمان
کارشان را وصال تو چاره
نزد اهل خرد شود چو خورد
شیر لطف تو طفل گهواره
درباره‌ی عمادی شهریاریعمادالدین عمادی شهریاری (متوفای ۵۷۳ق)، متخلص به سلطانی و شهریاری، شاعر پارسی‌گوی و مدیحه‌سرای قرن پنجم و ششم است. برخی او را فرزند مختاری غزنوی دانسته‌اند. نام اصلی و تاریخ تولد وی معلوم نیست. و تنها می‌توان گفت در اواخر قرن پنجم به دنیا آمده است. کسانی که به شرح زندگانی او پرداخته‌اند، اغلب از وی با عنوان عمادی یاد کر...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.