پرش به محتوای اصلی
عمادی شهریاری عمادی شهریاری

ملحقات

شمارهٔ ۲۱

زیر شاخ رضا برآمده‌ای

برخور از خود که در خور آمده‌ای

نی به راه هوا فرو شده‌ای

نه به کوی ریا برآمده‌ای

دشمنان تو با تو برنایند

زآن که با خویشتن برآمده‌ای

باز ماندم که از کمال مرا

به سوی عجز رهبر آمده‌ای

ادامه‌ی ملحقات

  1. شمارهٔ ۲۳ای وصال تو مایه شادی
  2. شمارهٔ ۲۴تا چند ز صحبت مجازی
  3. شمارهٔ ۲۵فروزان همچو رویت روی خورشید
  4. شمارهٔ ۲۶آرزو دارم که روزی یا شبی
همه‌ی ملحقات ←

عمادی شهریاری درباره‌ی عمادی شهریاری

عمادالدین عمادی شهریاری (متوفای ۵۷۳ق)، متخلص به سلطانی و شهریاری، شاعر پارسی‌گوی و مدیحه‌سرای قرن پنجم و ششم است. برخی او را فرزند مختاری غزنوی دانسته‌اند. نام اصلی و تاریخ تولد وی معلوم نیست. و تنها می‌توان گفت در اواخر قرن پنجم به دنیا آمده است. کسانی که به شرح زندگانی او پرداخته‌اند، اغلب از وی با عنوان عمادی یاد کر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.