پرش به محتوای اصلی
عمادی شهریاری عمادی شهریاری

ملحقات

شمارهٔ ۱۹

زلف تو دام دل است و عاشق او دل

مرغ شنیدی هوای دام گرفته

گوشه ماه رخت گرفته شد از خط

آه مبادا شود تمام گرفته

زیر خط مشک‌رنگ نوش لبت هست

آب خضر جای در ظلام گرفته

ادامه‌ی ملحقات

  1. شمارهٔ ۲۱زیر شاخ رضا برآمده‌ای
  2. شمارهٔ ۲۲غمگین دلم ز داغ جفا ریش کرده‌ای
  3. شمارهٔ ۲۳ای وصال تو مایه شادی
  4. شمارهٔ ۲۴تا چند ز صحبت مجازی
  5. شمارهٔ ۲۵فروزان همچو رویت روی خورشید
  6. شمارهٔ ۲۶آرزو دارم که روزی یا شبی
همه‌ی ملحقات ←

عمادی شهریاری درباره‌ی عمادی شهریاری

عمادالدین عمادی شهریاری (متوفای ۵۷۳ق)، متخلص به سلطانی و شهریاری، شاعر پارسی‌گوی و مدیحه‌سرای قرن پنجم و ششم است. برخی او را فرزند مختاری غزنوی دانسته‌اند. نام اصلی و تاریخ تولد وی معلوم نیست. و تنها می‌توان گفت در اواخر قرن پنجم به دنیا آمده است. کسانی که به شرح زندگانی او پرداخته‌اند، اغلب از وی با عنوان عمادی یاد کر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.