عمادی شهریاری
شمارهٔ ۱۹
زلف تو دام دل است و عاشق او دل
مرغ شنیدی هوای دام گرفته
گوشه ماه رخت گرفته شد از خط
آه مبادا شود تمام گرفته
زیر خط مشکرنگ نوش لبت هست
آب خضر جای در ظلام گرفته
عمادی شهریاری
زلف تو دام دل است و عاشق او دل
مرغ شنیدی هوای دام گرفته
گوشه ماه رخت گرفته شد از خط
آه مبادا شود تمام گرفته
زیر خط مشکرنگ نوش لبت هست
آب خضر جای در ظلام گرفته
دربارهی عمادی شهریاریعمادالدین عمادی شهریاری (متوفای ۵۷۳ق)، متخلص به سلطانی و شهریاری، شاعر پارسیگوی و مدیحهسرای قرن پنجم و ششم است. برخی او را فرزند مختاری غزنوی دانستهاند. نام اصلی و تاریخ تولد وی معلوم نیست. و تنها میتوان گفت در اواخر قرن پنجم به دنیا آمده است. کسانی که به شرح زندگانی او پرداختهاند، اغلب از وی با عنوان عمادی یاد کر...
زندگینامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.