پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی ملحقات

  1. شمارهٔ ۱۷ای بقعه فرخ همایون
  2. شمارهٔ ۱۸چو روز عشرت لعل است روز عیش خوش است
  3. شمارهٔ ۱۹زلف تو دام دل است و عاشق او دل
  4. شمارهٔ ۲۰ای چو من صدهزار بی‌چاره
  5. شمارهٔ ۲۱زیر شاخ رضا برآمده‌ای
  6. شمارهٔ ۲۲غمگین دلم ز داغ جفا ریش کرده‌ای
  7. شمارهٔ ۲۳ای وصال تو مایه شادی
  8. شمارهٔ ۲۴تا چند ز صحبت مجازی
همه‌ی ملحقات ←

عمادی شهریاری درباره‌ی عمادی شهریاری

عمادالدین عمادی شهریاری (متوفای ۵۷۳ق)، متخلص به سلطانی و شهریاری، شاعر پارسی‌گوی و مدیحه‌سرای قرن پنجم و ششم است. برخی او را فرزند مختاری غزنوی دانسته‌اند. نام اصلی و تاریخ تولد وی معلوم نیست. و تنها می‌توان گفت در اواخر قرن پنجم به دنیا آمده است. کسانی که به شرح زندگانی او پرداخته‌اند، اغلب از وی با عنوان عمادی یاد کر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.