پرش به محتوای اصلی
عمادی شهریاری عمادی شهریاری

ملحقات

شمارهٔ ۷

مقصد دور خرد جای تو باد

بوسه جای آسمان پای تو باد

لاف دریا در توانگر پروری

از دل درویش بخشای تو باد

در سرای مملکت معمار عدل

خاتم خورشید فرسای تو باد

عرصه‌گاه حل و عقد روزگار

حضرت تدبیر پیرای تو باد

آفتاب آسمان مملکت

تا بود دور جهان رای تو باد

ادامه‌ی ملحقات

  1. شمارهٔ ۹لعل لبت بنده‌نوازی کند
  2. شمارهٔ ۱۰بازم رهان ز عشوه بسیار چون مرا
  3. شمارهٔ ۱۱آه نیارم زدن گر چه دلم خون شود
  4. شمارهٔ ۱۲بهار عمر چو روز جوانی است
  5. شمارهٔ ۱۳ای رای تو سپهر تدبیر
  6. شمارهٔ ۱۴گمرهان میان شاهرهیم
  7. شمارهٔ ۱۵غمزه تو سبزه آهوی جان
  8. شمارهٔ ۱۶ناصر السنه پهلوان سخن
همه‌ی ملحقات ←

عمادی شهریاری درباره‌ی عمادی شهریاری

عمادالدین عمادی شهریاری (متوفای ۵۷۳ق)، متخلص به سلطانی و شهریاری، شاعر پارسی‌گوی و مدیحه‌سرای قرن پنجم و ششم است. برخی او را فرزند مختاری غزنوی دانسته‌اند. نام اصلی و تاریخ تولد وی معلوم نیست. و تنها می‌توان گفت در اواخر قرن پنجم به دنیا آمده است. کسانی که به شرح زندگانی او پرداخته‌اند، اغلب از وی با عنوان عمادی یاد کر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.