پرش به محتوای اصلی
عمادی شهریاری عمادی شهریاری

ملحقات

شمارهٔ ۱۱

آه نیارم زدن گر چه دلم خون شود

ترسم از او یک نفس سوز تو بیرون شود

وصل نخواهم کز او کم شود اندوه تو

بنده هجرم کز او درد من افزون شود

ادامه‌ی ملحقات

  1. شمارهٔ ۱۳ای رای تو سپهر تدبیر
  2. شمارهٔ ۱۴گمرهان میان شاهرهیم
  3. شمارهٔ ۱۵غمزه تو سبزه آهوی جان
  4. شمارهٔ ۱۶ناصر السنه پهلوان سخن
  5. شمارهٔ ۱۷ای بقعه فرخ همایون
  6. شمارهٔ ۱۸چو روز عشرت لعل است روز عیش خوش است
  7. شمارهٔ ۱۹زلف تو دام دل است و عاشق او دل
  8. شمارهٔ ۲۰ای چو من صدهزار بی‌چاره
همه‌ی ملحقات ←

عمادی شهریاری درباره‌ی عمادی شهریاری

عمادالدین عمادی شهریاری (متوفای ۵۷۳ق)، متخلص به سلطانی و شهریاری، شاعر پارسی‌گوی و مدیحه‌سرای قرن پنجم و ششم است. برخی او را فرزند مختاری غزنوی دانسته‌اند. نام اصلی و تاریخ تولد وی معلوم نیست. و تنها می‌توان گفت در اواخر قرن پنجم به دنیا آمده است. کسانی که به شرح زندگانی او پرداخته‌اند، اغلب از وی با عنوان عمادی یاد کر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.