عمادی شهریاری
شمارهٔ ۱۱
آه نیارم زدن گر چه دلم خون شود
ترسم از او یک نفس سوز تو بیرون شود
وصل نخواهم کز او کم شود اندوه تو
بنده هجرم کز او درد من افزون شود
عمادی شهریاری
آه نیارم زدن گر چه دلم خون شود
ترسم از او یک نفس سوز تو بیرون شود
وصل نخواهم کز او کم شود اندوه تو
بنده هجرم کز او درد من افزون شود
دربارهی عمادی شهریاریعمادالدین عمادی شهریاری (متوفای ۵۷۳ق)، متخلص به سلطانی و شهریاری، شاعر پارسیگوی و مدیحهسرای قرن پنجم و ششم است. برخی او را فرزند مختاری غزنوی دانستهاند. نام اصلی و تاریخ تولد وی معلوم نیست. و تنها میتوان گفت در اواخر قرن پنجم به دنیا آمده است. کسانی که به شرح زندگانی او پرداختهاند، اغلب از وی با عنوان عمادی یاد کر...
زندگینامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.