پرش به محتوای اصلی
بلند اقبال بلند اقبال

قطعات

شمارهٔ ۶ - قطعه

دور کن از خویشتن حرص و طمع

گر بخواهی آبروی خویش را

در دوعالم خواهی ار آسودگی

درکن از دل آرزوی خویش را

خواهی ار عزت تو را گردد فزون

خوبتر کن خلق وخوی خویش را

گر همی خواهی که گردد خصم نرم

نرمتر کن گفتگوی خویش را

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۸ - قطعهز اقربا ومالها ای دل مشو شادان که هست
  2. شمارهٔ ۹ - قطعهبه خداوند آسمان وزمین
  3. شمارهٔ ۱۰ - قطعهمرده ای را به راه می بردند
  4. شمارهٔ ۱۱ - قطعهیکی مور برد از ملخ تحفه رانی
  5. شمارهٔ ۱۲ - قطعهقوام هیچ ندارد به دلمروت ورحم
  6. شمارهٔ ۱۳ - قطعهآن یکی گیرد زنی از بهر مال
  7. شمارهٔ ۱۴ - قطعهدرحیرتم زحال قوام وز کار چرخ
  8. شمارهٔ ۱۵ - قطعهدید روباهی که روباهی دگر
همه‌ی قطعات ←

بلند اقبال درباره‌ی بلند اقبال

میرزا سید رضی مستوفی یا میرزا سید رضی حمزوی شیرازی متخلص به «بلند اقبال» (زادهٔ ۱۲۴۵ قمری در شیراز، درگذشتهٔ ۱۳۱۸ یا ۱۳۱۹ قمری در شیراز، مدفون در نجف) از شاعران قرن سیزدهم قمری است. پدرش میرزا محمدعلی از سادات و مستوفیان معتبر فارس بود. برادر بزرگترش هم مستوفی بود و خودش را هم مستخدم دولت نوشته‌اند. به گواهی تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.