پرش به محتوای اصلی
بلند اقبال بلند اقبال

قطعات

شمارهٔ ۱۳ - قطعه

آن یکی گیرد زنی از بهر مال

و آن دگر کس زآنکه صاحب عزت است

زن مگیر از بهر مال وعزتش

کاین دو را گه فقر وگاهی ذلت است

ای خوش آنکس کو دم از وحدت زند

زن نگیرد مرد گر با همت است

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۵ - قطعهدید روباهی که روباهی دگر
  2. شمارهٔ ۱۶ - قطعهحقایق نگار آمد از کربلا
  3. شمارهٔ ۱۷ - قطعهتا نبینم تا به من ثابت نگردد چیزها
  4. شمارهٔ ۱۸ - قطعهسینه باشد صد در لفظ عرب
  5. شمارهٔ ۱۹ - قطعهنه کسی رحم دیده در دل تو
  6. شمارهٔ ۲۰ - قطعهتا به دست دوست دادم اختیار خویش ار
  7. شمارهٔ ۲۱ - قطعهبگو به صاحب دیوان که صاحب ایمان شو
  8. شمارهٔ ۲۲ - قطعهخدای داده ولی بنده سد راه شده
همه‌ی قطعات ←

بلند اقبال درباره‌ی بلند اقبال

میرزا سید رضی مستوفی یا میرزا سید رضی حمزوی شیرازی متخلص به «بلند اقبال» (زادهٔ ۱۲۴۵ قمری در شیراز، درگذشتهٔ ۱۳۱۸ یا ۱۳۱۹ قمری در شیراز، مدفون در نجف) از شاعران قرن سیزدهم قمری است. پدرش میرزا محمدعلی از سادات و مستوفیان معتبر فارس بود. برادر بزرگترش هم مستوفی بود و خودش را هم مستخدم دولت نوشته‌اند. به گواهی تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.