بلند اقبال
شمارهٔ ۱۴ - قطعه
درحیرتم زحال قوام وز کار چرخ
روباه لنگ بین که چه سان شیر گشته است
تنها قشو نگشته قلمدان همی به فارس
ساطورها نگر که چو شمشیر گشته است
بلند اقبال
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۱۶ - قطعهحقایق نگار آمد از کربلا
- شمارهٔ ۱۷ - قطعهتا نبینم تا به من ثابت نگردد چیزها
- شمارهٔ ۱۸ - قطعهسینه باشد صد در لفظ عرب
- شمارهٔ ۱۹ - قطعهنه کسی رحم دیده در دل تو
- شمارهٔ ۲۰ - قطعهتا به دست دوست دادم اختیار خویش ار
- شمارهٔ ۲۱ - قطعهبگو به صاحب دیوان که صاحب ایمان شو
- شمارهٔ ۲۲ - قطعهخدای داده ولی بنده سد راه شده
- شمارهٔ ۲۳ - قطعهآنکه منکر گشت در حق علی منگر بدو
درباره‌ی بلند اقبال
میرزا سید رضی مستوفی یا میرزا سید رضی حمزوی شیرازی متخلص به «بلند اقبال» (زادهٔ ۱۲۴۵ قمری در شیراز، درگذشتهٔ ۱۳۱۸ یا ۱۳۱۹ قمری در شیراز، مدفون در نجف) از شاعران قرن سیزدهم قمری است. پدرش میرزا محمدعلی از سادات و مستوفیان معتبر فارس بود. برادر بزرگترش هم مستوفی بود و خودش را هم مستخدم دولت نوشته‌اند. به گواهی تذکره‌ها...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.