بلند اقبال
شمارهٔ ۱۹ - قطعه
نه کسی رحم دیده در دل تو
نه ز دست تو بخشش و برکت
دل و دستی چنین همان بهتر
که شودخون و افتد از حرکت
بلند اقبال
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۲۱ - قطعهبگو به صاحب دیوان که صاحب ایمان شو
- شمارهٔ ۲۲ - قطعهخدای داده ولی بنده سد راه شده
- شمارهٔ ۲۳ - قطعهآنکه منکر گشت در حق علی منگر بدو
- شمارهٔ ۲۴ - قطعهکو مشیرالملک تا بیندچه سان
- شمارهٔ ۲۵ - معماچار حرف است نام دلبر من
- شمارهٔ ۲۶ - قطعهآخر کار چون بود مردن
- شمارهٔ ۲۷ - قطعهببین که معتمدالدوله میرود از فارس
- شمارهٔ ۲۸ - قطعهمشورت کردم از خرد که نهم
درباره‌ی بلند اقبال
میرزا سید رضی مستوفی یا میرزا سید رضی حمزوی شیرازی متخلص به «بلند اقبال» (زادهٔ ۱۲۴۵ قمری در شیراز، درگذشتهٔ ۱۳۱۸ یا ۱۳۱۹ قمری در شیراز، مدفون در نجف) از شاعران قرن سیزدهم قمری است. پدرش میرزا محمدعلی از سادات و مستوفیان معتبر فارس بود. برادر بزرگترش هم مستوفی بود و خودش را هم مستخدم دولت نوشته‌اند. به گواهی تذکره‌ها...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.