بلند اقبال
شمارهٔ ۲۲ - قطعه
خدای داده ولی بنده سد راه شده
که آنچه داده خداوند ما به ما نرسد
زمانه ای است که کس دادرس به کس نبود
به دادما نرسد کس اگر خدا نرسد
بلند اقبال
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۲۴ - قطعهکو مشیرالملک تا بیندچه سان
- شمارهٔ ۲۵ - معماچار حرف است نام دلبر من
- شمارهٔ ۲۶ - قطعهآخر کار چون بود مردن
- شمارهٔ ۲۷ - قطعهببین که معتمدالدوله میرود از فارس
- شمارهٔ ۲۸ - قطعهمشورت کردم از خرد که نهم
- شمارهٔ ۲۹ - قطعهای امیری که چون تو در بخشش
- شمارهٔ ۳۰ - قطعهآنچنان تنگ گشته دل به برم
- شمارهٔ ۳۱ - قطعهسه رسدکرده پریشانی عالم را چرخ
درباره‌ی بلند اقبال
میرزا سید رضی مستوفی یا میرزا سید رضی حمزوی شیرازی متخلص به «بلند اقبال» (زادهٔ ۱۲۴۵ قمری در شیراز، درگذشتهٔ ۱۳۱۸ یا ۱۳۱۹ قمری در شیراز، مدفون در نجف) از شاعران قرن سیزدهم قمری است. پدرش میرزا محمدعلی از سادات و مستوفیان معتبر فارس بود. برادر بزرگترش هم مستوفی بود و خودش را هم مستخدم دولت نوشته‌اند. به گواهی تذکره‌ها...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.