بلند اقبال
شمارهٔ ۳۰ - قطعه
آنچنان تنگ گشته دل به برم
که اگر یابد آگهی دلدار
آید و گوید این دهان من است
که تو دزدیده ای به من بسپار
بلند اقبال
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۳۲ - قطعهرفیق خوب به است از برادر وفرزند
- شمارهٔ ۳۳ - قطعهای برادر مجوی از دونان
- شمارهٔ ۳۴ - معمانام دلبر چهار حرف بود
- شمارهٔ ۳۵ - قطعهاسم اعظم که خلق می گویند
- شمارهٔ ۳۶ - قطعهرحم وانصاف درمیانه خلق
- شمارهٔ ۳۷ - قطعهصاحب دیوان به فارس آمده حاکم
- شمارهٔ ۳۸ - قطعههر که را روزی فراخ آید به دهر
- شمارهٔ ۳۹ - قطعهسیم خالص عیار هم گاهی
درباره‌ی بلند اقبال
میرزا سید رضی مستوفی یا میرزا سید رضی حمزوی شیرازی متخلص به «بلند اقبال» (زادهٔ ۱۲۴۵ قمری در شیراز، درگذشتهٔ ۱۳۱۸ یا ۱۳۱۹ قمری در شیراز، مدفون در نجف) از شاعران قرن سیزدهم قمری است. پدرش میرزا محمدعلی از سادات و مستوفیان معتبر فارس بود. برادر بزرگترش هم مستوفی بود و خودش را هم مستخدم دولت نوشته‌اند. به گواهی تذکره‌ها...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.