بلند اقبال
شمارهٔ ۳۶ - قطعه
رحم وانصاف درمیانه خلق
گشته چون پای مار و دیده مور
چشم امید اگر کسی دارد
از کسی جز خدا بود بی نور
بلند اقبال
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۳۸ - قطعههر که را روزی فراخ آید به دهر
- شمارهٔ ۳۹ - قطعهسیم خالص عیار هم گاهی
- شمارهٔ ۴۰ - قطعهخونین جگرم ز گردش چرخ
- شمارهٔ ۴۱ - قطعهدلکی دارم وزهر طرفش
- شمارهٔ ۴۲ - قطعهآوخ آوخ که قدردانی نیست
- شمارهٔ ۴۳ - قطعهگرچه به ملک سخنوری شهم اما
- شمارهٔ ۴۴ - قطعهنبود در همه روی زمین چو کشور فارس
- شمارهٔ ۴۵ - قطعهکاش با تو آسمان میکرد یک کار از دو صورت
درباره‌ی بلند اقبال
میرزا سید رضی مستوفی یا میرزا سید رضی حمزوی شیرازی متخلص به «بلند اقبال» (زادهٔ ۱۲۴۵ قمری در شیراز، درگذشتهٔ ۱۳۱۸ یا ۱۳۱۹ قمری در شیراز، مدفون در نجف) از شاعران قرن سیزدهم قمری است. پدرش میرزا محمدعلی از سادات و مستوفیان معتبر فارس بود. برادر بزرگترش هم مستوفی بود و خودش را هم مستخدم دولت نوشته‌اند. به گواهی تذکره‌ها...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.