بلند اقبال
شمارهٔ ۴۱ - قطعه
دلکی دارم وزهر طرفش
می برد دلبری و دلشادم
کاشکی داشتیم هزاران دل
تا به هر دلبری دلی دادم
بلند اقبال
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۴۳ - قطعهگرچه به ملک سخنوری شهم اما
- شمارهٔ ۴۴ - قطعهنبود در همه روی زمین چو کشور فارس
- شمارهٔ ۴۵ - قطعهکاش با تو آسمان میکرد یک کار از دو صورت
- شمارهٔ ۴۶ - قطعههر صفاتی که هست ایزد را
- شمارهٔ ۴۷ - قطعهنیست از جان و دل عزیزتری
- شمارهٔ ۴۸ - قطعهای رخت چون گل از لطافت و لون
- شمارهٔ ۴۹ - قطعهپی سواری خود مردمان خرندخری
- شمارهٔ ۵۰ - قطعهخری با خری گفت منت ز کس
درباره‌ی بلند اقبال
میرزا سید رضی مستوفی یا میرزا سید رضی حمزوی شیرازی متخلص به «بلند اقبال» (زادهٔ ۱۲۴۵ قمری در شیراز، درگذشتهٔ ۱۳۱۸ یا ۱۳۱۹ قمری در شیراز، مدفون در نجف) از شاعران قرن سیزدهم قمری است. پدرش میرزا محمدعلی از سادات و مستوفیان معتبر فارس بود. برادر بزرگترش هم مستوفی بود و خودش را هم مستخدم دولت نوشته‌اند. به گواهی تذکره‌ها...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.