بلند اقبال
شمارهٔ ۴۲ - قطعه
آوخ آوخ که قدردانی نیست
تا هنرهای خویش بشمارم
شوره زاری است من کجا نگرم
تخم امید در کجا کارم
بلند اقبال
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۴۴ - قطعهنبود در همه روی زمین چو کشور فارس
- شمارهٔ ۴۵ - قطعهکاش با تو آسمان میکرد یک کار از دو صورت
- شمارهٔ ۴۶ - قطعههر صفاتی که هست ایزد را
- شمارهٔ ۴۷ - قطعهنیست از جان و دل عزیزتری
- شمارهٔ ۴۸ - قطعهای رخت چون گل از لطافت و لون
- شمارهٔ ۴۹ - قطعهپی سواری خود مردمان خرندخری
- شمارهٔ ۵۰ - قطعهخری با خری گفت منت ز کس
- شمارهٔ ۵۱ - قطعهمباش از این سپس در بند تحصیل کمال ای دل
درباره‌ی بلند اقبال
میرزا سید رضی مستوفی یا میرزا سید رضی حمزوی شیرازی متخلص به «بلند اقبال» (زادهٔ ۱۲۴۵ قمری در شیراز، درگذشتهٔ ۱۳۱۸ یا ۱۳۱۹ قمری در شیراز، مدفون در نجف) از شاعران قرن سیزدهم قمری است. پدرش میرزا محمدعلی از سادات و مستوفیان معتبر فارس بود. برادر بزرگترش هم مستوفی بود و خودش را هم مستخدم دولت نوشته‌اند. به گواهی تذکره‌ها...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.