پرش به محتوای اصلی
بلند اقبال بلند اقبال

قطعات

شمارهٔ ۳۳ - قطعه

ای برادر مجوی از دونان

غیر بخل و طمع صفات دگر

پیش تو چینه ای نمی ریزند

گر معلق زنان شوی کوثر

نکنندت به توبره سیری جو

گر کشی بارها به دوش چو خر

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۳۵ - قطعهاسم اعظم که خلق می گویند
  2. شمارهٔ ۳۶ - قطعهرحم وانصاف درمیانه خلق
  3. شمارهٔ ۳۷ - قطعهصاحب دیوان به فارس آمده حاکم
  4. شمارهٔ ۳۸ - قطعههر که را روزی فراخ آید به دهر
  5. شمارهٔ ۳۹ - قطعهسیم خالص عیار هم گاهی
  6. شمارهٔ ۴۰ - قطعهخونین جگرم ز گردش چرخ
  7. شمارهٔ ۴۱ - قطعهدلکی دارم وزهر طرفش
  8. شمارهٔ ۴۲ - قطعهآوخ آوخ که قدردانی نیست
همه‌ی قطعات ←

بلند اقبال درباره‌ی بلند اقبال

میرزا سید رضی مستوفی یا میرزا سید رضی حمزوی شیرازی متخلص به «بلند اقبال» (زادهٔ ۱۲۴۵ قمری در شیراز، درگذشتهٔ ۱۳۱۸ یا ۱۳۱۹ قمری در شیراز، مدفون در نجف) از شاعران قرن سیزدهم قمری است. پدرش میرزا محمدعلی از سادات و مستوفیان معتبر فارس بود. برادر بزرگترش هم مستوفی بود و خودش را هم مستخدم دولت نوشته‌اند. به گواهی تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.