بلند اقبال
شمارهٔ ۳۲ - قطعه
رفیق خوب به است از برادر وفرزند
اگر به دست تو آید چوجان عزیزش دار
که این متاع به زور وبه زر به جد وبه جهد
به کس نصیب نگردد به هیچ شهر و دیار
بلند اقبال
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۳۴ - معمانام دلبر چهار حرف بود
- شمارهٔ ۳۵ - قطعهاسم اعظم که خلق می گویند
- شمارهٔ ۳۶ - قطعهرحم وانصاف درمیانه خلق
- شمارهٔ ۳۷ - قطعهصاحب دیوان به فارس آمده حاکم
- شمارهٔ ۳۸ - قطعههر که را روزی فراخ آید به دهر
- شمارهٔ ۳۹ - قطعهسیم خالص عیار هم گاهی
- شمارهٔ ۴۰ - قطعهخونین جگرم ز گردش چرخ
- شمارهٔ ۴۱ - قطعهدلکی دارم وزهر طرفش
درباره‌ی بلند اقبال
میرزا سید رضی مستوفی یا میرزا سید رضی حمزوی شیرازی متخلص به «بلند اقبال» (زادهٔ ۱۲۴۵ قمری در شیراز، درگذشتهٔ ۱۳۱۸ یا ۱۳۱۹ قمری در شیراز، مدفون در نجف) از شاعران قرن سیزدهم قمری است. پدرش میرزا محمدعلی از سادات و مستوفیان معتبر فارس بود. برادر بزرگترش هم مستوفی بود و خودش را هم مستخدم دولت نوشته‌اند. به گواهی تذکره‌ها...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.