پرش به محتوای اصلی
بلند اقبال بلند اقبال

قطعات

شمارهٔ ۳۱ - قطعه

سه رسدکرده پریشانی عالم را چرخ

دو به من داده یکی را به خم طره یار

تنگتر گشته مرا دل به بر از دیده مور

تلختر گشته مرا کام ز زهر دم مار

زرد رخ گشته ام ار رنج والم همچو ترنج

خون جگر گشته ام از غصه وغم همچو انار

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۳۳ - قطعهای برادر مجوی از دونان
  2. شمارهٔ ۳۴ - معمانام دلبر چهار حرف بود
  3. شمارهٔ ۳۵ - قطعهاسم اعظم که خلق می گویند
  4. شمارهٔ ۳۶ - قطعهرحم وانصاف درمیانه خلق
  5. شمارهٔ ۳۷ - قطعهصاحب دیوان به فارس آمده حاکم
  6. شمارهٔ ۳۸ - قطعههر که را روزی فراخ آید به دهر
  7. شمارهٔ ۳۹ - قطعهسیم خالص عیار هم گاهی
  8. شمارهٔ ۴۰ - قطعهخونین جگرم ز گردش چرخ
همه‌ی قطعات ←

بلند اقبال درباره‌ی بلند اقبال

میرزا سید رضی مستوفی یا میرزا سید رضی حمزوی شیرازی متخلص به «بلند اقبال» (زادهٔ ۱۲۴۵ قمری در شیراز، درگذشتهٔ ۱۳۱۸ یا ۱۳۱۹ قمری در شیراز، مدفون در نجف) از شاعران قرن سیزدهم قمری است. پدرش میرزا محمدعلی از سادات و مستوفیان معتبر فارس بود. برادر بزرگترش هم مستوفی بود و خودش را هم مستخدم دولت نوشته‌اند. به گواهی تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.