بلند اقبال
شمارهٔ ۱۷ - قطعه
تا نبینم تا به من ثابت نگردد چیزها
با کسم ز اقرار وز انکار صلح و جنگ نیست
کرد رنگ لاجوردی فلک مو را سفید
پس چه میگویند بالای سیاهی رنگ نیست
بلند اقبال
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۱۹ - قطعهنه کسی رحم دیده در دل تو
- شمارهٔ ۲۰ - قطعهتا به دست دوست دادم اختیار خویش ار
- شمارهٔ ۲۱ - قطعهبگو به صاحب دیوان که صاحب ایمان شو
- شمارهٔ ۲۲ - قطعهخدای داده ولی بنده سد راه شده
- شمارهٔ ۲۳ - قطعهآنکه منکر گشت در حق علی منگر بدو
- شمارهٔ ۲۴ - قطعهکو مشیرالملک تا بیندچه سان
- شمارهٔ ۲۵ - معماچار حرف است نام دلبر من
- شمارهٔ ۲۶ - قطعهآخر کار چون بود مردن
درباره‌ی بلند اقبال
میرزا سید رضی مستوفی یا میرزا سید رضی حمزوی شیرازی متخلص به «بلند اقبال» (زادهٔ ۱۲۴۵ قمری در شیراز، درگذشتهٔ ۱۳۱۸ یا ۱۳۱۹ قمری در شیراز، مدفون در نجف) از شاعران قرن سیزدهم قمری است. پدرش میرزا محمدعلی از سادات و مستوفیان معتبر فارس بود. برادر بزرگترش هم مستوفی بود و خودش را هم مستخدم دولت نوشته‌اند. به گواهی تذکره‌ها...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.