بلند اقبال
شمارهٔ ۱۵ - قطعه
دید روباهی که روباهی دگر
می دود گفت ای برادر حال چیست
گفت باشد خر بگیری گفت تو
نیستی خر روبهی بر جا بایست
گفت تا ثابت کنم خر نیستم
دیگر از من درجهان آثار نیست
بلند اقبال
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۱۷ - قطعهتا نبینم تا به من ثابت نگردد چیزها
- شمارهٔ ۱۸ - قطعهسینه باشد صد در لفظ عرب
- شمارهٔ ۱۹ - قطعهنه کسی رحم دیده در دل تو
- شمارهٔ ۲۰ - قطعهتا به دست دوست دادم اختیار خویش ار
- شمارهٔ ۲۱ - قطعهبگو به صاحب دیوان که صاحب ایمان شو
- شمارهٔ ۲۲ - قطعهخدای داده ولی بنده سد راه شده
- شمارهٔ ۲۳ - قطعهآنکه منکر گشت در حق علی منگر بدو
- شمارهٔ ۲۴ - قطعهکو مشیرالملک تا بیندچه سان
درباره‌ی بلند اقبال
میرزا سید رضی مستوفی یا میرزا سید رضی حمزوی شیرازی متخلص به «بلند اقبال» (زادهٔ ۱۲۴۵ قمری در شیراز، درگذشتهٔ ۱۳۱۸ یا ۱۳۱۹ قمری در شیراز، مدفون در نجف) از شاعران قرن سیزدهم قمری است. پدرش میرزا محمدعلی از سادات و مستوفیان معتبر فارس بود. برادر بزرگترش هم مستوفی بود و خودش را هم مستخدم دولت نوشته‌اند. به گواهی تذکره‌ها...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.