بلند اقبال
شمارهٔ ۱۲ - قطعه
قوام هیچ ندارد به دلمروت ورحم
گمانش اینکه خداوندگار درخواب است
نه آگه است و ندارد خبر ز کبر وغرور
که روزگار چو روداست وعمر چون آب است
بلند اقبال
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۱۴ - قطعهدرحیرتم زحال قوام وز کار چرخ
- شمارهٔ ۱۵ - قطعهدید روباهی که روباهی دگر
- شمارهٔ ۱۶ - قطعهحقایق نگار آمد از کربلا
- شمارهٔ ۱۷ - قطعهتا نبینم تا به من ثابت نگردد چیزها
- شمارهٔ ۱۸ - قطعهسینه باشد صد در لفظ عرب
- شمارهٔ ۱۹ - قطعهنه کسی رحم دیده در دل تو
- شمارهٔ ۲۰ - قطعهتا به دست دوست دادم اختیار خویش ار
- شمارهٔ ۲۱ - قطعهبگو به صاحب دیوان که صاحب ایمان شو
درباره‌ی بلند اقبال
میرزا سید رضی مستوفی یا میرزا سید رضی حمزوی شیرازی متخلص به «بلند اقبال» (زادهٔ ۱۲۴۵ قمری در شیراز، درگذشتهٔ ۱۳۱۸ یا ۱۳۱۹ قمری در شیراز، مدفون در نجف) از شاعران قرن سیزدهم قمری است. پدرش میرزا محمدعلی از سادات و مستوفیان معتبر فارس بود. برادر بزرگترش هم مستوفی بود و خودش را هم مستخدم دولت نوشته‌اند. به گواهی تذکره‌ها...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.