بلند اقبال
شمارهٔ ۵ - قطعه
صاحب دیوان وحکمرانی در فارس
شاه غضب کرده است کشورجم را
نیست سزاوار حکمرانی آنکو
فرق نکرده است فربهی و ورم را
بلند اقبال
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۷ - درجواب جناح حاج «شوریده شیرازی» فصیح الملکای صبا رو ز من اندر بر مجدالشّعرا
- شمارهٔ ۸ - قطعهز اقربا ومالها ای دل مشو شادان که هست
- شمارهٔ ۹ - قطعهبه خداوند آسمان وزمین
- شمارهٔ ۱۰ - قطعهمرده ای را به راه می بردند
- شمارهٔ ۱۱ - قطعهیکی مور برد از ملخ تحفه رانی
- شمارهٔ ۱۲ - قطعهقوام هیچ ندارد به دلمروت ورحم
- شمارهٔ ۱۳ - قطعهآن یکی گیرد زنی از بهر مال
- شمارهٔ ۱۴ - قطعهدرحیرتم زحال قوام وز کار چرخ
درباره‌ی بلند اقبال
میرزا سید رضی مستوفی یا میرزا سید رضی حمزوی شیرازی متخلص به «بلند اقبال» (زادهٔ ۱۲۴۵ قمری در شیراز، درگذشتهٔ ۱۳۱۸ یا ۱۳۱۹ قمری در شیراز، مدفون در نجف) از شاعران قرن سیزدهم قمری است. پدرش میرزا محمدعلی از سادات و مستوفیان معتبر فارس بود. برادر بزرگترش هم مستوفی بود و خودش را هم مستخدم دولت نوشته‌اند. به گواهی تذکره‌ها...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.