پرش به محتوای اصلی
بلند اقبال بلند اقبال

قطعات

شمارهٔ ۸ - قطعه

ز اقربا ومالها ای دل مشو شادان که هست

اقربایت عقربان ومالهایت مارها

کاسه ات تا پر می است وکیسه ات تا پر ز زر

چون به گرد شهد موران هست گردت یارها

لیکن آن گردد تهی چون ازمی این خالی ز زر

مر تورا آن یارها یکسر شوند اغیارها

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۰ - قطعهمرده ای را به راه می بردند
  2. شمارهٔ ۱۱ - قطعهیکی مور برد از ملخ تحفه رانی
  3. شمارهٔ ۱۲ - قطعهقوام هیچ ندارد به دلمروت ورحم
  4. شمارهٔ ۱۳ - قطعهآن یکی گیرد زنی از بهر مال
  5. شمارهٔ ۱۴ - قطعهدرحیرتم زحال قوام وز کار چرخ
  6. شمارهٔ ۱۵ - قطعهدید روباهی که روباهی دگر
  7. شمارهٔ ۱۶ - قطعهحقایق نگار آمد از کربلا
  8. شمارهٔ ۱۷ - قطعهتا نبینم تا به من ثابت نگردد چیزها
همه‌ی قطعات ←

بلند اقبال درباره‌ی بلند اقبال

میرزا سید رضی مستوفی یا میرزا سید رضی حمزوی شیرازی متخلص به «بلند اقبال» (زادهٔ ۱۲۴۵ قمری در شیراز، درگذشتهٔ ۱۳۱۸ یا ۱۳۱۹ قمری در شیراز، مدفون در نجف) از شاعران قرن سیزدهم قمری است. پدرش میرزا محمدعلی از سادات و مستوفیان معتبر فارس بود. برادر بزرگترش هم مستوفی بود و خودش را هم مستخدم دولت نوشته‌اند. به گواهی تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.