مجیرالدین بیلقانی
شمارهٔ ۱۱۳
گفتم به مراعات دل و تن برسم
یک چند به حق دوست و دشمن برسم
این آرزوی دل است از آن می ترسم
زان پیش که این رسد به من، من برسم
مجیرالدین بیلقانی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۱۱۵ماییم درین زمانه سر دفتر غم
- شمارهٔ ۱۱۶جان خواست ز من دوش بت دلگسلم
- شمارهٔ ۱۱۷پیوسته ز روزگار دشمن کامم
- شمارهٔ ۱۱۸روزی که سراپرده بر افلاک زنم
- شمارهٔ ۱۱۹در شیوه عشق بیش ازین کم نزنم
- شمارهٔ ۱۲۰با دل گفتم کای دل پرفن! چکنم؟
- شمارهٔ ۱۲۱چندانکه به کار خود فرو می بینم
- شمارهٔ ۱۲۲هر عذر که با یار بداندیش نهم
درباره‌ی مجیرالدین بیلقانی
ابوالمکارم مجیرالدین مجیرالدین بَیلَقانی از مردم بَیلَقان (از توابع شروان و امروزه واقع در کشور آذربایجان) و از شاعران معروف و زباناور در قرن ششم هجری و از شاگردان خاقانی است که به زودی به پایهٔ استاد خود در سخن نزدیک شد و دست به معارضهٔ او زد و استاد را هجو کرد. لقب شاعری وی که ظاهراً مأخوذ از لقب یا اسم او بوده است...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.