مجیرالدین بیلقانی
شمارهٔ ۱۲۲
هر عذر که با یار بداندیش نهم
زان عذر همه خار دل ریش نهم
زین حیف اگرم جان سر رفتن دارد
برخیزم و پا فراز جان پیش نهم
مجیرالدین بیلقانی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۱۲۴گر معتکف در وثاق تو نیم
- شمارهٔ ۱۲۵ای دیده اقبال به رویت نگران
- شمارهٔ ۱۲۶مه اهل سپاهان و مه بدعهدیشان
- شمارهٔ ۱۲۷زان زر هوسی که خیزد از کان سخن
- شمارهٔ ۱۲۸آن عاقل دوست همچو ابله دشمن
- شمارهٔ ۱۲۹تقویم نو ای معجز طبع تو سخن!
- شمارهٔ ۱۳۰صد طعنه ز هر گدای می خوردم من
- شمارهٔ ۱۳۱آساید اگر شوی تو همخوابه من
درباره‌ی مجیرالدین بیلقانی
ابوالمکارم مجیرالدین مجیرالدین بَیلَقانی از مردم بَیلَقان (از توابع شروان و امروزه واقع در کشور آذربایجان) و از شاعران معروف و زباناور در قرن ششم هجری و از شاگردان خاقانی است که به زودی به پایهٔ استاد خود در سخن نزدیک شد و دست به معارضهٔ او زد و استاد را هجو کرد. لقب شاعری وی که ظاهراً مأخوذ از لقب یا اسم او بوده است...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.