پرش به محتوای اصلی
مجیرالدین بیلقانی مجیرالدین بیلقانی

رباعیات

شمارهٔ ۱۳۱

آساید اگر شوی تو همخوابه من

گوش فلک ستمگر از لابه من

ای دوست جهانیان چون شنگرف برند

خاک سر کوی تو ز خونابه من

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۳۳ای گشته زیان مملکت سود از تو!
  2. شمارهٔ ۱۳۴هر تخم که کاشتم نیامد به درو
  3. شمارهٔ ۱۳۵چون سایه نه نیستم نه هستم بی تو
  4. شمارهٔ ۱۳۶وصلی که مرا به ناز پروردی کو؟
  5. شمارهٔ ۱۳۷ای شب چکنم چاره! من از بهر خدای
  6. شمارهٔ ۱۳۸ای برده دلم به صد هزار استادی!
  7. شمارهٔ ۱۳۹صد عشوه نغز و دلستان آوردی
  8. شمارهٔ ۱۴۰با دل گفتم چو دلبری بگزیدی
همه‌ی رباعیات ←

مجیرالدین بیلقانی درباره‌ی مجیرالدین بیلقانی

ابوالمکارم مجیرالدین مجیرالدین بَیلَقانی از مردم بَیلَقان (از توابع شروان و امروزه واقع در کشور آذربایجان) و از شاعران معروف و زباناور در قرن ششم هجری و از شاگردان خاقانی است که به زودی به پایهٔ استاد خود در سخن نزدیک شد و دست به معارضهٔ او زد و استاد را هجو کرد. لقب شاعری وی که ظاهراً مأخوذ از لقب یا اسم او بوده است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.