مجیرالدین بیلقانی
شمارهٔ ۱۲۰
با دل گفتم کای دل پرفن! چکنم؟
وین درد گرفته را به دامن چکنم؟
دل سر زده و خجل به من کرد نگاه
گفت این همه دیده می کند من چکنم؟
مجیرالدین بیلقانی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۱۲۲هر عذر که با یار بداندیش نهم
- شمارهٔ ۱۲۳چون غنچه اگر بند دهان بگشایم
- شمارهٔ ۱۲۴گر معتکف در وثاق تو نیم
- شمارهٔ ۱۲۵ای دیده اقبال به رویت نگران
- شمارهٔ ۱۲۶مه اهل سپاهان و مه بدعهدیشان
- شمارهٔ ۱۲۷زان زر هوسی که خیزد از کان سخن
- شمارهٔ ۱۲۸آن عاقل دوست همچو ابله دشمن
- شمارهٔ ۱۲۹تقویم نو ای معجز طبع تو سخن!
درباره‌ی مجیرالدین بیلقانی
ابوالمکارم مجیرالدین مجیرالدین بَیلَقانی از مردم بَیلَقان (از توابع شروان و امروزه واقع در کشور آذربایجان) و از شاعران معروف و زباناور در قرن ششم هجری و از شاگردان خاقانی است که به زودی به پایهٔ استاد خود در سخن نزدیک شد و دست به معارضهٔ او زد و استاد را هجو کرد. لقب شاعری وی که ظاهراً مأخوذ از لقب یا اسم او بوده است...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.