پرش به محتوای اصلی
مجیرالدین بیلقانی مجیرالدین بیلقانی

رباعیات

شمارهٔ ۱۱۲

چون در شب هجر تو فرو شد روزم

واندر غم تو نیست کسی دلسوزم

آن به که ذخیره از سخن پردازم

وز جان به لب رسیده لب بردوزم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۱۴تن کو که بدو ناز و دلال تو کشم؟
  2. شمارهٔ ۱۱۵ماییم درین زمانه سر دفتر غم
  3. شمارهٔ ۱۱۶جان خواست ز من دوش بت دلگسلم
  4. شمارهٔ ۱۱۷پیوسته ز روزگار دشمن کامم
  5. شمارهٔ ۱۱۸روزی که سراپرده بر افلاک زنم
  6. شمارهٔ ۱۱۹در شیوه عشق بیش ازین کم نزنم
  7. شمارهٔ ۱۲۰با دل گفتم کای دل پرفن! چکنم؟
  8. شمارهٔ ۱۲۱چندانکه به کار خود فرو می بینم
همه‌ی رباعیات ←

مجیرالدین بیلقانی درباره‌ی مجیرالدین بیلقانی

ابوالمکارم مجیرالدین مجیرالدین بَیلَقانی از مردم بَیلَقان (از توابع شروان و امروزه واقع در کشور آذربایجان) و از شاعران معروف و زباناور در قرن ششم هجری و از شاگردان خاقانی است که به زودی به پایهٔ استاد خود در سخن نزدیک شد و دست به معارضهٔ او زد و استاد را هجو کرد. لقب شاعری وی که ظاهراً مأخوذ از لقب یا اسم او بوده است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.