پرش به محتوای اصلی
مجیرالدین بیلقانی مجیرالدین بیلقانی

رباعیات

شمارهٔ ۱۱۵

ماییم درین زمانه سر دفتر غم

غم در خور ما آمده ما در خور غم

در کوی جهان که خانه عمر دروست

همسایه محنتیم و در با در غم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۱۷پیوسته ز روزگار دشمن کامم
  2. شمارهٔ ۱۱۸روزی که سراپرده بر افلاک زنم
  3. شمارهٔ ۱۱۹در شیوه عشق بیش ازین کم نزنم
  4. شمارهٔ ۱۲۰با دل گفتم کای دل پرفن! چکنم؟
  5. شمارهٔ ۱۲۱چندانکه به کار خود فرو می بینم
  6. شمارهٔ ۱۲۲هر عذر که با یار بداندیش نهم
  7. شمارهٔ ۱۲۳چون غنچه اگر بند دهان بگشایم
  8. شمارهٔ ۱۲۴گر معتکف در وثاق تو نیم
همه‌ی رباعیات ←

مجیرالدین بیلقانی درباره‌ی مجیرالدین بیلقانی

ابوالمکارم مجیرالدین مجیرالدین بَیلَقانی از مردم بَیلَقان (از توابع شروان و امروزه واقع در کشور آذربایجان) و از شاعران معروف و زباناور در قرن ششم هجری و از شاگردان خاقانی است که به زودی به پایهٔ استاد خود در سخن نزدیک شد و دست به معارضهٔ او زد و استاد را هجو کرد. لقب شاعری وی که ظاهراً مأخوذ از لقب یا اسم او بوده است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.