شمارهٔ ۳۱ - این رباعی را از منفای خود «‌بجنورد» گفته است

ادامه‌ی رباعیات

1. شمارهٔ ۳۳گر مانده و ناتوان و گر خسته و زار
2. شمارهٔ ۳۴ - جمع بین ا‌لاضدادای بسته چو فندق به سرانگشت‌، نگار
3. شمارهٔ ۳۵با خرقه و تسبیح مرا دید چو یار
4. شمارهٔ ۳۶ - کنایه از انگلیسای زورآور که خون ما خورده پریر
5. شمارهٔ ۳۷زاغی می گفت اگر بمیرد شهباز
6. شمارهٔ ۳۸ - خطاب به حزب دموکرات و حکومتای ساده‌دلان زر گرگ حیلت‌باز
7. شمارهٔ ۳۹ - تسلیم و رضاچون از در تسلیم نشد یار، عزیز
8. شمارهٔ ۴۰آمد رمضان و خلق رفتند ز هوش