فقرۀ ۲

ادامه‌ی ارمغان بهار

1. فقرۀ ۴بخدای و سردار مرد، وستار وکستاخ مباش‌.
2. فقرۀ ۵هرچه به تو نه نیکواست تو نیز به دگرکس مکن‌.
3. فقرۀ ۶اندر خدایان و دوستان یگانه باش.
4. فقرۀ ۷خویشتن به بندگی کس مسپار.
5. فقرۀ ۸هرکه با تو به خشم وکین رود هرآینه از وی دور باش‌
6. فقرۀ ۹باستان (‌آغاز و همواره‌) و همه گاه امید بر یزدان دار و دوست آن گیر که ترا سودمندتر بود.
7. فقرۀ ۱۰به چیز یزدان و امهرسپندان توخشا (‌توزنده - عمل کننده‌) و جان‌سپار باش.
8. فقرۀ ۱۱راز به زنان مبر.